Hurt - Współpraca z Guitar Village! - AW Gifts Polska - Dostawca Upominków i Aromaterapii

Pozdrowienia z centralnej Jawy.

Udanego weekendu! Mam nadzieję, że sztorm Lilian Cię ominie.

Współpraca. To dobre, głębokie i ważne słowo. Wyjaśnię poniżej coś, czego dowiedziałem się w tym tygodniu.

W zeszłym tygodniu opowiadałem Ci o niepodległości w Indonezji, jeśli przegapiłeś ten wpis, możesz nadrobić zaległości tutaj.

Więc na początku tego tygodnia Bondhan i ja złapaliśmy poranny lot Lion Air z Denpasar na Bali do Yogyakarty w centralnej Jawie, głównej wyspie Indonezji. Lion Air ma opinię kiepskiego, ale nasz lot tam był najdoskonalszy i najpiękniejszy. Siedzenia są najciaśniejsze, jakie można sobie wyobrazić, ale nasza stewardesa zauważyła moje ściśnięte długie nogi i przeniosła mnie i Bondhana do rzędu przy wyjściu awaryjnym, z widokiem tuż przed skrzydłem. Start i przechył nad pięknymi falami, przelot nad naszym biurem na plaży, a następnie lot na zachód nad całym Bali i oglądanie cieśniny między Bali a Jawą. Spektakularne widoki na wulkan Ijen z intensywnie błękitnym jeziorem w pobliżu szczytu i żywym strumieniem lawy płonącej po zboczu.

Lecieliśmy wzdłuż północnego wybrzeża, nad legendarną wyspą Madura i w pobliżu miasta portowego Surabya, następnie skręciliśmy w lewo i przelecieliśmy nad wyspą, lądując na nowym lotnisku w Yogyakarcie. To krótki, ale dramatyczny lot. Ten tydzień na Jawie jest taki sam... kilka krótkich dni, ale dzieje się o wiele za dużo, aby o tym opowiedzieć...

W tej chwili jesteśmy w pięknym mieście Solo, słynącym z produkcji tekstyliów i ubrań. Znajduje się w środkowej Jawie, a ludzie tutaj są najbardziej otwarci, szczęśliwi i przyjaźni, jakich można sobie wyobrazić. Ale jest jedna wioska w pobliżu, gdzie ta życzliwość osiąga nowy poziom. Bondhan, który jest prawą ręką Ringo, naszego agenta na Bali, w innym życiu jest również muzykiem (okazjonalnym) w zespole rockowym. Poznaliśmy się w czasie pandemii, kiedy cierpliwie próbował nauczyć mnie gry na gitarze. A ponieważ jego rodzinne miasto jest blisko, naturalnie wiedział o wiosce gitarowej.

Pomimo tego, że było bardzo gorąco, postanowiliśmy przejść się ulicami i zobaczyć, co możemy znaleźć. Ludzie się uśmiechają i mówią „dzień dobry”, a wejście do domów ludzi wydaje się całkiem naturalne, ponieważ wszystkie są miejscami rzemieślniczego przemysłu domowego w pełnym rozkwicie. Gitara to dość skomplikowana rzecz i tutaj nikt nie robi gitary od początku do końca, każda ulica wykonuje konkretny element. Kształt ramy jest formowany i klejony na jednej ulicy. Inna naprawia, pielęgnuje i poleruje podstrunnice, jeszcze inna specjalizuje się w gryfach. To fascynujące, a przyjaźni, otwarci ludzie zapraszają do swoich warsztatów i domów. Dowiadujemy się, od ilu lat i pokoleń rodzina zajmuje się danym procesem... Otwarcie mówią nam, ile mogą wyprodukować w ciągu dnia i za ile sprzedają część, którą robią. Pewien facet zrobił tylko korpus ukulele i sprzedał go za zadziwiająco niską cenę około 7 funtów za tuzin... Stos pod jego drzwiami właśnie czekał, aż odbierze je współpracownik.

Stopniowo przechodziliśmy przez wioskę, mijając drzewa obsypane jackfruitami, gaje lipowe i nisko wiszące mango. Miejsce wydaje się być błogosławione przez naturę. W końcu znajdujemy wykończeniową część miasta, w której rzemieślnicy składają wszystko do kupy, naciągają struny, dodają wszystkie szczegóły i dostarczają gotowy produkt. Muzykę słychać wszędzie, gdzie ludzie pracują, a w przerwach dodatkowo grają na gitarach.

Mimo że Jawa jest muzułmańska, mają ogromną miłość do muzyki. Szczególnie heavy metalu i muzyki z lat 70. i 80. Prezydent Indonezji, znany jako Jokowi, jest znanym fanem AC/DC i gra na świetnej gitarze elektrycznej. W lokalnej restauracji BBQ w Yogyakarcie zabawiali nas uliczni grajkowie grający muzykę z mojego dzieciństwa. Blur i Beatlesi.

Na popularne życzenie planowaliśmy od jakiegoś czasu dodać ukulele do naszej oferty instrumentów muzycznych, ale ceny i jakość, które znaleźliśmy na Bali, nie miały sensu. Najtańsze produkty nadają się głównie do dekoracji i są wykańczane na Bali na potrzeby rynku pamiątkowego. W Europie nie byliby konkurencyjni na najniższym pułapie (produkowanym w chińskiej fabryce). Jakkolwiek bym tego nie ujął, produkt nie był warty uwagi. Ale tutaj możemy kupić o wiele lepszą jakość bezpośrednio od rzemieślników i sprzedawać na średnim rynku - fajny produkt. Bondhan znalazł najlepiej sprzedającą się markę ukulele na Shopee (indonezyjski Amazon) z najlepszymi recenzjami i imponującymi wynikami sprzedaży. Trafiliśmy na gospodarstwo domowe produkujące tylko ukulele i okazało się, że to dokładnie to samo.

Bonhan nagrał ten film o naszych doświadczeniach, z rzutem oka na niektóre z innych projektów, nad którymi pracowaliśmy.

Rzeczą, która zrobiła na mnie największe wrażenie, jest to, jak cała ta wioska współpracuje ze sobą... Piękna, przyjazna kooperacja. Każdy odgrywa swoją rolę, tak jak w zespole, aby wspólnie tworzyć piękną muzykę... Albo, jak w tym przypadku, piękne instrumenty muzyczne. Więcej wiadomości z Jawy w przyszłym tygodniu...

Rodzina produkująca ukulele

Tymczasem w magazynie...

...wszystko się dzieje. Coraz więcej nowych produktów... Nie mogę się doczekać, aż pojawią się Planety z Kamieni Naturalnych. Tyle pracy i poważnej współpracy, żeby to się udało... Projekty opakowań: Sandra, tekst od mojej skromnej osoby, wybór asortymentu i projekt: Tomas, a Coco zorganizowała wszystko, łącznie z drukowaniem pudełek i pakowaniem produktu.

A dodatkowo mamy GOLD REWARD AMNESTY WEEK (do północy 29.08.).

Mam nadzieję, że pogoda będzie łaskawa i spędzicie cudowny weekend (pracując lub nie).

Właśnie wpadliśmy, żeby zobaczyć rodzinę Bondhana w jego rodzinnym mieście - Ngrambe - gdzie kończę ten newsletter, a Bondhan edytuje powyższy film (sprawdźcie). Tak, współpracujemy :)

Uważaj na siebie, lub jak mówią tutaj: Hati Hati!

David