Mam nadzieję, że miałeś cudowną Wielkanoc, a teraz wkraczamy w wiosnę...

W zeszłym tygodniu mówiłem Wam o wybraniu pomyślnej daty ceremonii otwarcia naszego start-upu na Bali. Data została starannie wybrana na 10 kwietnia. Jeśli przegapiłeś ten wpis, możesz nadrobić zaległości tutaj.

Jestem zachwycony naszym nowym biurem. Celem jest stworzenie jak najlepszego miejsca pracy, wymarzona lokalizacja, basen, klimatyzacja, widok na surferów... Kto nie chciałby tu pracować?

Cóż, wygląda na to, że nikt nie chce tu pracować. Debbie, nasz HR, przeprowadza rozmowy kwalifikacyjne z sześcioma lub siedmioma osobami dziennie, mamy setki aplikacji, najlepszych zapraszamy na drugą rozmowę kwalifikacyjną. Następnie oferujemy ludziom pracę i... okazuje się, że znaleźli już coś innego, zmienili zdanie lub po prostu nie odpowiadają. Myśleliśmy, że to będzie łatwe, ale wygląda na to, że wiele firm rekrutuje teraz specjalistów od marketingu cyfrowego.

W międzyczasie robiłem to, co kocham, czyli kręciłem się po wioskach na Bali, odwiedzając dostawców, rzemieślników i opracowując nowe, piękne produkty. Podczas jazdy zapytałem Ringo o ceremonię. 

Zgodnie z planem 10 kwietnia zorganizowaliśmy ceremonię otwarcia naszej nowej firmy. To było niesamowite. Panie pracujące w naszym magazynie i żona naszego ochroniarza przyszły ubrane pięknie w tradycyjne balijskie stroje. Zbudowały stół ofiarny, który był zastawiony różnymi rzeczami. Następnie przyszedł miejscowy święty człowiek, usiadł ze skrzyżowanymi nogami i zaczął uderzać w dzwonek przed ofiarami. W pewnym momencie panie wzięły miskę ze specjalnie pobłogosławioną wodą i radośnie, z dużą ilością śmiechu i energii, rozpryskały ją po każdym pokoju i zakątku biura. 

 

Ringo przyjechał z dużą torbą tradycyjnych strojów, a Tomas, ja i Peter (ze Słowacji) przebraliśmy się w balijskie stroje. Zasiedliśmy po turecku na podłodze za świętym mężem, zaczął on intonować kilka mantr i wszyscy razem przyjęliśmy pozę namaste ze złączonymi dłońmi. Przed nami stał kolorowy kosz pełen płatków kwiatów. Świątynny dzwonek hipnotycznie dzwonił... Potem zatrzymaliśmy się i Ringo powiedział: teraz weź kilka żółtych płatków w palce i proces się powtórzy. Potem znowu zrobiliśmy to  samo z zielonymi liśćmi, następnie niebieskimi płatkami, garścią różnych płatków i wreszcie ostatni etap z pustymi dłońmi. Czułem tę duchową moc, jakbyśmy w jakiś sposób dotykali boskości. Gdy było już po wszystkim, zrobiliśmy sobie zdjęcia z kapłanem, było dużo śmiechu, a potem przyszło specjalne jedzenie - Nasi Champor, które było pyszne.

David